عشق حقیقی و عشق مجازی

عشق هایی کز پی رنگی بود / عشق نبود عاقبت ننگی بود

کاش کآن هم ننگ بودی یک سری /  تا نرفتی بر وی آن بد داوری

 این ابیات مثنوی خیلی معرف است. بخصوص بیت اول. اما معنی بیت دوم برایم مبهم است. آیا "داوری بد" نسبت به کنیز را منظور است. "یک سری" یعنی چه؟ آیا درست می خوانمش:

kaash kaan ham nang boodi yek sari/ taa narafti bar vei aan bad daavari

موضوع فعلا بماند تا بعد.

ای هواشان از زمستان سردتر

پاک سبحانی که سیبستان کند

در غمام حرفشان پنهان کند

زین غمام صوت و حرف و گفت و گوی

پرده ای , کز سیب ناید, غیر بو

باری, افزون کش
                          تو این بو را
                                           به هوش

تا سوی اصلت برد
                         بگرفته گوش

بو نگهدار و بپرهیز از زکام

تن بپوش از باد و بود سرد عام

تا نیندازد مشامت از اثر

ای هواشان از زمستان سردتر

چون جمادند و فسرده و تن شگرف

می جهد انفاسشان از تل برف

جست و جوي ما چرا اين گونه شد؟

كس به زير دم خر
                   خاري نهد

خر نداند دفع آن
                     بر مي جهد.

بر جهد
          وآن خار
                      محكم تر زند

عاقلي بايد
                 كه خاري بركند.

(من وقتي فيلم جدايي نادر از سيمين را ديدم ياد اين ابيات افتادم.)

غم یعنی خار در دل

خار دل را گر بدیدی هر خسی
دست کی بودی غمان را بر کسی  ( از حافظه این جور به ذهنم رسید: کی غمان را دست بودی بر کسی؟)

خار در دل

خار در پا شد چنین دشواریاب

خار در دل چون بود؟ واگو جواب

جنگ و صلح

نيست وش باشد
                        خيال

                               اندر روان.

تو جهاني
                 بر خيالي
                                بين روان

بر خيالي صلحشان و جنگشان
از خيالي فخرشان و ننگشان

بندها

بند بگسل

باش آزاد ای پسر

چند باشی

بند سیم و بند زر

روزها با سوزها

محرم این هوش، جز بی هوش نیست/مر زبان را مشتری، جز گوش نیست

در غم ما
               روزها بیگاه شد
روزها
        با سوزها

                       همراه شد